Verdi werd geboren in Busseto, een kleine stad nabij Parma, als zoon van een ongeletterde herbergier. Zijn eerste muzieklessen krijgt hij van de lokale organist. Dankzij de steun van een intelligente Mecenas kan hij ook lessen volgen bij twee goede musici van het stadje Busseto. Hij leert er piano en een beetje harmonie. Hij leert zo snel bij, dat hij op zestienjarige leeftijd zelf les kan geven aan de plaatselijke muziekschool. Hij speelt ook orgel, geeft pianorecitals en begint met componeren. Al snel heeft hij een aanzienlijke hoeveelheid composities, die hij later zelf verbrandt.
In 1832 wordt hij geweigerd aan het conservatorium van Milaan, maar dankzij de vrijgevigheid van A.Barezzi (met wiens dochter hij trouwens zal trouwen in 1836) kan hij gedurende drie maanden privé-les volgen bij Lavigna in Milaan. Als hij later naar Busseto terugkeert, wordt hij tot 'Maestro di musica' gepromoveerd.
In 1832 wordt hij geweigerd aan het conservatorium van Milaan, maar dankzij de vrijgevigheid van A.Barezzi (met wiens dochter hij trouwens zal trouwen in 1836) kan hij gedurende drie maanden privé-
In 1839 kan hij, alweer dankzij de steun van een vriend, zijn opera 'Oberto' opvoeren in de Scala. Het succes is zo groot dat de impresario hem meteen een contract laat tekenen voor de opvoering van nog drie andere werken. Twee van deze werken, 'Nabucodonosor' (bekend als 'Nabucco') en 'I Lombardi' zorgen voor de doorbraak van Guiseppe Verdi in heel Europa. De patriottische sfeer waarin de werken geschreven zijn, maken hem tot een van de boegbeelden van het nieuwe Italië. Hij wordt geboeid door de politiek, wat hij dan ook laat blijken tijdens de revolutionaire gebeurtenissen in 1848.
Na enige tijd te hebben gezworven tussen Milaan, Rome, Parijs en Londen, koopt hij een landgoed nabij Busseto. Dit is nu bekend als 'Villa Verdi'. Hij vestigt zich aldaar in 1851 met de zangeres Guisseppina Strepponi. Deze had een zeer gunstige invloed op de componist. Ze blijft bij hem tot aan haar dood in 1897. In 1859, wanneer Garibaldi Italië verenigt, wordt Verdi's naam een symbool: op de muren kan men overal 'Viva Verdi' lezen. De patriotten vertalen dit als: 'Viva Vittorio Emmanuele Re d'Italia' (Vittorio Emmanuel werd de nieuwe Italiaanse koning). Hij wordt ook gevraagd om te zetelen in het eerste Italiaanse Parlement. Tot in 1865 bekleedt hij de functie van senator voor het leven.
Deze evenementen veroorzaken een vermindering in Verdi's activiteit als componist. Hij componeert slechts 7 opera's gedurende de laatste 35 jaar van zijn leven. In 1861-1862 ging hij naar Londen, Parijs en tweemaal naar St. Petersburg. In 1871 wordt Aida opgevoerd in het nieuwe theater van Cairo ter gelegenheid van de opening van het Suezkanaal. Twee jaar later schrijft hij een Requiem voor zijn overleden vriend de dichter Manzoni. Deze wordt tot de drie grootste meesterwerken van Verdi gerekend, samen met 'Otello' en 'Falstaff'. Na de dood van zijn vrouw Guiseppina in 1897 gaat zijn gezondheid erop achteruit, en hij sterft aan de gevolgen van een hartstilstand op 21 januari 1901.
Na enige tijd te hebben gezworven tussen Milaan, Rome, Parijs en Londen, koopt hij een landgoed nabij Busseto. Dit is nu bekend als 'Villa Verdi'. Hij vestigt zich aldaar in 1851 met de zangeres Guisseppina Strepponi. Deze had een zeer gunstige invloed op de componist. Ze blijft bij hem tot aan haar dood in 1897. In 1859, wanneer Garibaldi Italië verenigt, wordt Verdi's naam een symbool: op de muren kan men overal 'Viva Verdi' lezen. De patriotten vertalen dit als: 'Viva Vittorio Emmanuele Re d'Italia' (Vittorio Emmanuel werd de nieuwe Italiaanse koning). Hij wordt ook gevraagd om te zetelen in het eerste Italiaanse Parlement. Tot in 1865 bekleedt hij de functie van senator voor het leven.
Deze evenementen veroorzaken een vermindering in Verdi's activiteit als componist. Hij componeert slechts 7 opera's gedurende de laatste 35 jaar van zijn leven. In 1861-